Kadınlaşan erkekler, erkekleşen kadınlar!

Kadınlaşan erkekler, erkekleşen kadınlar!‏
21 Mart 2009 Cumartesi 21:38
Hayat, gerçekten sürprizler kutusu gibi! Her şeyin monotonlaştığını ya da hep böyle gideceğini düşündüğünüz bir anda, Pat diye bir sürpriz oluveriyor. Ve şaşakalıyorsunuz… Bu gün kar yağması gibi! Bahar geliyor diye sevinip, güneşi beklerken kar yağdı ve ümitlerim suya düştü. Hayat Mücadelesi olmadığını, Mücadelenin hayat olduğunu düşünen insanlardanım. Hayat hep “Emir Custirica” filmleri tarzında geçmeli. Bir koşuşturma, bir hengame, rengarenk olmalı. Hayata bu tarzda baktığımdan olsa gerek, durakladığım anda mutsuz oluyorum. Bana göre yaşananlar “tutkulu” olmalı. Kar yağıyorsa adam gibi yağmalı ve kardan adam yapabilmeliyiz değil mi ya! Bu dünyada her şey hakkını vermeli! Kadın, kadın olmalı. Duygularıyla, düşünceleriyle, zerafetiyle, hareketleriyle, görünüşüyle. Ve Erkekte, Erkek olmalı… Yeni nesil erkeklere bakıyorum, bakımlı olmak ile (metroseksüel) kız gibi olmak arasındaki çizgi aşılmış gibi geliyor bana. Kaşları kadın gibi alınmış, sıska, kırılgan, güçsüz erkekler gözlemliyorum. Pırıltılı bereler, büyük taşlı küpeler. Bir rujları eksik! Ya ben eskidim, yada zevkler değişti! Kadınlar her zaman güçlü erkeklerden hoşlanırlar. Kendinden bedence, karakterce güçlü, güvenebileceği erkeklerden. Yeri geldiğinde sığınmak ister kadın, erkeğine. Sarıldığında kollarında güvende hissetmek ister kendini. Bu yüzden güçlendikçe, sığınacak kucak, güvenecek omuz bulamadıkça erkekleşir. Acaba, kadınlar erkekleştikçe, erkekler kadınlaşıyor mu? Geçenlerde bir erkek arkadaşım dert yanıyordu bana -Meltem, yalnızım, omzuna yaslanıp, ağlayacağım biri yok! dedi. - Hop adamım, omzuna yaslanıp ağlanılacak olan sensin, ama sırtını insanlara dayamaya o kadar alışmışsın ki durumun farkında bile değilsin. Erkek olan sensin, titre ve kendine gel dedim. Tabi ki bozuldu söylediklerime. Kız görüntüsüne bürünen, sığınmak isteyen güçsüz erkekler… Hayatın yükünü omuzlamaktan erkekleşen kadınlar. Tıpkı, ilkbahar da aniden yağıp tutmayan ve ortalığı çamura bulayan, kar gibi … Sürpriz kutusundan, hop diye çıkıveriyorlar. Güneş beklerken, cıvık bir karla yetinmek zorunda kalıyorsun.
Ama işin kötü tarafı,
Yetinemiyorsun!
(http://www.muhabirturk.com/author_article_detail.php?id=636)